अद्य प्रातः दर्पणनाम्नी कवितागोष्ठी प्रावर्तत । अस्याः गोष्ठ्याः अध्यक्षत्वेन विद्वांसः कवयः प्रेक्षाप्रतिष्ठानस्य सम्पादकाः श्रीमन्तः बि.एन् शशिकिरणवर्याः शोभामवर्धयन् । आत्माश्रमच्छात्राः आचार्याश्च रम्याः स्वकीयकविताः प्रास्तुवन्। शशिकिरणवर्या अपि अतिरमणीयाभिः स्वरचिताभिः कविताभिः सभामतोषयन्। गोष्ठ्याः अस्याः मुद्रणमचिरादेव लोकैः संविभज्यते

नृसिंह सिंहनादरिक्तदैत्यकुम्भिकुम्भकं हिरण्यधन्यजन्यबालफालपालदोर्द्वयम् मदीयपापलेपतापपावकाक्षियुग्मकम् भजे सुपूर्णदोषदूर तेङ्घ्रिपारिजातकम्  ।।1 कदाचिदागताश्शुभास्ससनन्दनादिपावकाः । विकुण्ठिता बभूवुराप्य ते विकुण्ठरक्षकान् ।। जितारिषट्कुवर्गकास्त रोषताम्रलोचनाः तदाशपन् कृपालवोपि यातमाश्वधोगतिम् ।। 2।। रजस्तमोविलीनविष्णुपादमूलवर्जितम् सुराहुजिह्वयोपरक्तचन्द्रमण्डलोपमम् विदोषजालकालितं समस्तलोककण्टकम् भवेत् त्रिजन्म भीकरं नृलोकदोषगोचरम् ।।3।। इतीह शापतापितौ भभूवतुर्मदोत्कटौ विकुण्ठधामपालकौ जयान्तविष्णुपार्षदौ । अमुक्तधामसंस्थितावतो न चाप्ततामसौ दितेस्सुतत्वमापतुर्सुकश्यपात्मजावुभौ ।। 4 वराहवक्त्रतोत्रशस्त्रघातरूक्षराक्षसं हिरण्मयाक्षनामकं मृतं समीक्ष्य विस्फुरन् । मदीयशूलभिन्नतुण्डमाशुसोदरान्तकं विधाय तर्पये निजं प्रियानुजं त्विति…